Day 1 without my baby

Και το παιχνίδι της αναμονής αρχίζει. 

Σεπτέμβρης

Ο Σεπτέμβρης είναι εδώ. Αυτή η στιγμή είναι από αυτές που μένουν χαραγμένες στη μνήμη. Ξαπλώνω στο παλιό μου δωμάτιο, στο παιδικό μου κρεβάτι στο πατρικό μου. Είναι ωραία ζέστη με αεράκι και ήχο από φύλλα δέντρων που θροίζουν και τζίτζικες που τραγουδούν. Τα μωρά κοιμούνται στα διπλανά δωμάτια. Ηρεμία. Ησυχία. Απόλαυση. Ο Θ έφυγε πριν μερικές ώρες. Οι μέρες μας μαζί ολόκληρο κεφάλαιο. Μπορεί μέσα σε 7 μήνες να μην συμβαίνει τίποτα και μέσα σε 15 μέρες να συμβούν όλα. Είναι η αγάπη μου. Θέλω οι κόσμοι μας να γίνουν ένα και ποτέ ξανά να μην χωρίσουν. Κατα κάποιο τρόπο πάντα το ένιωθα ότι εμείς οι δύο πρέπει να περάσουμε δυσκολίες για να δεθούμε. Το ήξερα ότι δεν θα είναι εύκολη η ζωή μας. Είμαστε ίδιοι. Έχουμε το ίδιο όραμα και δεν φοβόμαστε να τολμήσουμε να ταξιδέψουμε προς αυτό. Ξέρω ότι στο τέλος θα έρθει η ανταμοιβή. 1 μήνας...

7 μηνών!!

Wow! Είσαι πιο κοντά στα γενέθλια σου τώρα παρά στη γέννηση σου μικρέ!
Η αλήθεια είναι ότι αυτός ο μήνας πέρασε πολύ γρήγορα, μάλλον επειδή λείπω αρκετές ώρες από το σπίτι λόγω δουλειάς.

Στην προσωπικότητα περισσότερο, αλλά και στην εμφάνιση μοιάζεις πολύ με τον αδερφό σου. Έχεις έντονη, δυναμική προσωπικότητα, ξέρεις να διεκδικείς αυτό που θέλεις και ξέρεις να το παίρνεις. Αν και εξακολουθείς να κλαις πολύ εύκολα και συχνά, είσαι σε γενικές γραμμές ένα πολύ χαρούμενο μωρό και σου αρέσουν οι τρέλες. Όσο εύκολα και έντονα κλαις, τόσο εύκολα και έντονα γελάς. Βγάζεις χαρούμενους ήχους σαν σκιουράκι και τραντάζεις όλο σου το κορμάκι όταν δεις τον αδερφό σου να πηδάει πάνω κάτω, να ανεβοκατεβαίνει τα σκαλιά ή να τρέχει στον καναπέ. Εκεί καταλαβαίνω ότι εσύ και ο αδερφός σου έχετε το ίδιο mentality και σιγά σιγά θα εξελιχθείς κι εσύ σε τρελοζιζάνιο.

Η διατροφή σου είναι πάνω κάτω η ίδια με τον προηγούμενο μήνα αλλά από αυτό το μήνα θα προσθέσουμε βρώμη, γιαούρτι, μακαρόνια, ψωμί, τυρί. Τρως αρκετά καλά, δεν με δυσκολεύεις σε αυτό τον τομέα κι έτσι βρίσκω κι εγώ ευκαιρία και σε ταϊζω τρελές υγιεινές τροφές όπως πχ. quinoa με μπανάνα και καρότο.

Ο ύπνος σου είναι άστατος. Ξυπνάς αρκετές φορές κάθε νύχτα. Έχεις ακόμα γαστροϊσοφαγική παλλινδρόμηση η οποία σου προκαλεί πολλά ρεψίματα και σου διακόπτει τον ύπνο σου. Διαβάζοντας έμαθα ότι υπάρχουν κι άλλα μωρά με το ίδιο πρόβλημα ακριβώς και ένιωσα λίγο καλύτερα στο θέμα ότι δεν έχεις κάτι πιο σοβαρό το οποίο δεν μπορούν να εντοπίσουν οι γιατροί. Διάβασα για διάφορα φάρμακα τα οποία όμως είναι αβέβαιο αν λειτουργούν. Η λύση είναι και πάλι μια: θα περάσει μόνο του με τον χρόνο. Κάπου βρίσκω ότι το πρόβλημα παραμένει μέχρι 12-18 μηνών αλλά η παιδίατρος μου είπε ότι θα περάσει γύρω στους 9 μήνες. Δεν ξέρω τι να πιστέψω πλεόν. Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι ελεύθερη.

Σωματικά είσαι πιο δυνατός. Κάθεσαι χωρίς στήριξη για μερικά λεπτά πριν πέσεις στο πλάϊ και στέκεσαι στα πόδια σου όταν σε στηρίζω. Λετρεύεις τον παιχνιδότοπο και να παίζεις με τα παιχνίδια.

Με τον Π έχετε αρχίσει να αναπτύσσετε μια πιο στενή σχέση. Εσύ χαίρεσαι πολύ όταν είσαι κοντά του και θέλεις να τον πιάνεις με τα χεράκια σου και να τον φιλάς. Ο Π δεν είναι και πολύ των φιλιών αλλά σε ανέχεται και καμιά φορά σου ανταποδίδει το φιλί. Νοιάζεται για σένα. Αν σε ακούσει να κλάψεις θα μου πει Μάμα κλαίει ο Γ. Θέλεις να τον πιάσεις; 'Η σε ψάχνει όταν δεν είσαι εκεί. Είστε τυχεροί που έχετε ο ένας τον άλλον.

H πιο σημαντική εξέλιξη του μήνα είναι ότι κάποιες φορές βρέθηκες μόνο σου από την ξαπλωτή θέση στην καθιστή και ότι 2-3 φορές κατάφερες να κοιμηθείς μόνος σου στο κρεβάτι μου δίπλα μου χωρίς να χρειαστεί να σε νανουρίσω. 

Δεκαπενταύγουστος

Θυμήθηκα εντελώς τυχαία αυτό το τραγούδι σήμερα το οποίο έχω να ακούσω μπορεί και 10 χρόνια. Ίσως όμως να είναι και σημαδιακό που το θυμήθηκα τη δεδομένη στιγμή αφού οι στίχοι του μου μιλούν κατευθίαν στην ψυχή.

Στην εξοχή
Εκεί έχω αφήσει την ψυχή
Στην πόλη αυτή
Ούτε ελπίδα ούτε φυγή
Μεστον βυθό
Θα μείνω εκεί θα ξεχαστώ
Σε μια στροφή
Στην άσφαλτο άδειο κορμί

Κι όλο ζητώ
Πάνω στο νήμα να σταθώ
Καρδιά μου
Κι ακροβατώ
Από ένα θαύμα να πιαστώ
Παναγιά μου
Φεύγει η ζωή
Μονάχη δίχως γυρισμό

Μια φυλακή
Και πως να βγω μέσα απο εκεί
Ποια να ναι η αρχή
Έρωτας λάθος ή αφορμή
Πριν να χαθώ
Μέσα απ το τίποτα που ζω
Θα γεννηθώ
Σε άλλον κόσμο να βρεθώ

H ψευδαίσθηση ότι όλα είναι καλά

Πιστεύω ότι από τον κάθε άνθρωπο έχουμε κάτι να πάρουμε. Πρέπει να δίνουμε ευκαιρίες σε κάθε άνθρωπο που γνωρίζουμε, να τον ακούσουμε, να δούμε τη φιλοσοφία του στη ζωή και ίσως μας πει κάτι που εμείς θα το χρησιμοποιήσουμε ή εμείς θα του πούμε κάτι που θα τον βοηθήσει. Και έτσι αλληλεπιδρούμε ο ένας στη ζωή του άλλου.

Είναι μια κοπέλα στη δουλειά μου, συνάδελφος, γύρω στα 50-55, πολύ χαλαρός τύπος, χαμογελαστή, με τα αστεία της, λίγο σαχλή κάποτε, λίγο βαρετή αλλά φαίνεται πάντα να περνάει καλά με τον εαυτό της. Σήμερα την χρειάστηκα για ένα θέμα στη δουλειά και πήγα στο γραφείο της. Μιλώντας μαζί της μου έβγαλε αυτή τη χαλαρότητα και την ευχάριστη διάθεση. Τη ρώτησα αν είναι γενικά έτσι στη ζωή της και αν πάντα ήταν έτσι. Μου είπε πως ναι έτσι είναι γενικώς, ότι έχει και αυτή τα άγχη της αλλά όποτε της τύχει ένα πρόβλημα της παίρνει λίγες ώρες ή μέρες να το επεξεργαστεί, να δεχτεί ότι δεν μπορεί να αλλάξει την κατάσταση και μετά να βρει λύσεις και να τελειώση η υπόθεση. Τη ρώτησα αν ήταν στη θέση μου πως θα το χειριζόταν και της έδωσα μια εικόνα της κατάστασης και των παιδιών μου. Της είπα πως θέλω πολύ να το κάνω αυτό που πάω να κάνω, θέλω να ζήσω περιπέτειες στη ζωή μου, να πάω σε πολλές χώρες, δεν μπορώ να φανταστώ να περάσω τη ζωή μου δουλεύοντας σε  αυτή τη δουλειά και ζώντας με αυτό τον τρόπο, αλλά με προβληματίζει το θέμα με τα μωρά μου και ειδικά τον μικρό που κλαίει συνέχεια και το ότι θα είμαι όλη μέρα μόνη μου κλεισμένη. Της είπα πως με πιάνει ώρες ώρες και στην κυριολεξία δεν αναπνέω (εξ ου και η ασθματική βρογχήτιδα).

Μου είπε πως είναι πως τα βλέπεις τα πράγματα. Η κατάσταση μια είναι αλλά το πως εγώ θα επιλέξω να βλέπω την εικόνα, αυτό θα ισχύει και στην πραγματικότητα. Εάν αρχίσω να αγχώνομαι θα δώσω έμφαση σε όλα τα αρνητικά στοιχεία της υπόθεσης και δεν θα περνάω καλά. Εάν όμως σκεφτώ τα θετικά τότε θα περνάω και καλά.

Της είπα για το κατάκλειστο διαμέρισμα χωρίς μπαλκόνι και τα μικρά παράθυρα με κάγκελα και τα αράβικου τύπου κλαδωτά έπιπλα. Μου είπε ότι πρέπει να προσπαθήσω να ομορφήνω το σπίτι μας. Να βάλω χρώμα, μαξιλάρια, ριχτάρια, πίνακες στους τοίχους, φυτά μέσα στο σπίτι, να κάνω παιδότοπο, να βάζω μουσική.

Να δώσεις έμφαση λέει στο ότι θα είσαι με τον άντρα σου μαζί και ότι έχεις την ευκαιρία να έχεις μαζί σου τα μωρά σου, να τα μεγαλώσεις εσύ όπως θέλεις. Και το μικρό θα μεγαλώσει που θα πάει.

Μου έδωσε ένα παράδειγμα. Εσύ, μου λέει, δουλεύεις με ένα πολύ δύσκολο άτομο (είναι η αλήθεια), που κανένας δεν αντέχει και όλοι αποφεύγουν. Εάν δώσεις έμφαση στην καταπίεση που σου ασκεί τότε μπορεί και να αρωστήσεις. Εάν όμως δώσεις έμφαση στην χαρούμενη προσωπικότητα της, γελάς με τα αστεία της επειδή έχει πολύ χιούμορ και το πάρεις λίγο στο χαλαρό τότε θα περνάς καλά μαζί της. Είναι ψευδαίσθηση, μου λέει.

Έχει τόσο δίκαιο η Χ. Όλα αυτά βέβαια τα ξέρω κι εγώ αλλά κάποιες φορές τα ξεχνάω και με καταπίνει το άγχος. Πρέπει να κρατήσω τη μύτη μου και να βουτήξω σε αυτή τη θάλασσα που διάλεξα να κολυμπήσω. Και θα είναι ζεστή η θάλασσα και ήρεμα τα νερά. Και θα περάσω καλά.

Όλα γίνονται για ένα σκοπό. Πρέπει να ψάχνουμε το κρυμμένο μύνημα σε ότιδήποτε μας συμβαίνει στη ζωή μας, στα απλά στα καθημερινά. Εχτές βρέθηκα στο σπίτι της γυναίκας του αδερφού του Θ μαζί με τα μωρά μου και τη μαμά του Θ. Έχουν μεγάλο σπίτι με τεράστια αυλή, παιχνίδια για τα παιδιά, ποδήλατα, τράκτορ, πισίνα. Ο Π έπαιξε με την ψυχή του και κολύμπησε με τις ώρες στα ξέβαθα της πισίνας. Ούτε που θυμήθηκε να μου ζητήσει τηλεόραση, ενώ στο σπίτι μας είναι το μόνο που θέλει να κάνει. Τον είδα να τρέχει, να γελάει, να είναι χαλαρός και ήρεμος. Και συνειδητοποίησα ότι αυτό που πάμε να κάνουμε έχει νόημα. Αξίζει τον κόπο. Αξίζει να θυσιάσουμε μερικά χρόνια για να έχουμε κι εμείς τον χώρο μας, την αυλή μας, τα δέντρα μας για να παίζουν μέσα τα παιδάκια μας. Το αξίζουν τα παιδάκια μας. Τα μικρά αθώα μας μπουμπουκάκια.

ΥΓ: ένα μικρό update της κατάστασης του Γ. Εξακολουθεί να κλαίει με το παραμικρό, να είναι ανήσυχος όλη μέρα και να ξυπνάει πολλές φορές το βράδυ. Άρχισε να δείχνει δυσαρέσκεια στο θηλασμό, θέλει μόνο όταν είναι αγουροξυπνημένος.

Τι κρατάει το μέλλον

Πριν μερικές μέρες επισκέφθηκα την Μ, την μέντορα μου όπως την βλέπω, την οποία επισκέπτομαι εδώ και 10 χρονιά για συμβουλές και για να συζητήσουμε τι κρατάει το μέλλον μου. Εξακολουθώ να την επισκέπτομαι γιατί δεν έπεσε σχεδόν ποτέ έξω σε αυτά που προέβλεψε αλλά κυρίως επειδή με γεμίζει με θετική ενέργεια και δύναμη.

Μόλις άνοιξε τα χαρτιά με βρήκε θλιμμένη, είπε πως έχω απομακρυνθεί από την ευτυχία μου. Ο Θ λέει με σκέφτεται συνεχώς και ανησυχεί πολύ για μένα. Το εξωτερικό το έχει προβλέψει χρόνια πριν και έβλεπε συγκεκριμένα τον κλειστό χώρο του compound της Σαουδικής Αραβίας πράγμα που για μένα τότε ήταν εντελώς παρανοϊκό και αβάσιμο. Ναι σε κάνει να σκέφτεσαι πως όλα είναι γραμμένα από τη μέρα που γεννιέσαι, υπάρχει η μοίρα τελικά, υπάρχουν όλα εκεί κάπου και περιμένουν να γίνουν. Ή μπορεί να μην υπάρχει καν χρόνος, να γίνονται όλα τώρα ταυτόχρονα και απλώς εμείς να ζούμε στη συγκεκριμένη στιγμή. Μπλα, μπλα, μπλα, το έχω φιλοσοφήσει πάμπολλες φορές από τότε που επισκέπτομαι την Μ και ίσως η πίστη μου στο θεό να προέρχεται μέσα από τις συναντήσεις μας. Δεν ήμουν ποτέ θρησκευόμενη και θεωρούσα την ύπαρξη του θεού ένα μάτσο βλακείες. Όμως από τότε που η Μ προέβλεψε και ξεδίπλωσε όλη μου τη ζωή μπροστα μου, άρχισα να πιστεύω πως κάτι υπάρχει εκεί ψηλά, πες το θεό, πες το πεπρωμένο, πες το ότι θες. Υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από μας εκεί πάνω.

Είπε ότι ο Θ τώρα είναι πιο εξοικιωμένος με τη δουλειά του, τα πηγαίνει πολύ καλά και θα πάρει προαγωγή και αύξηση (εν μέρει αυτό συμβαίνει ήδη). Βλέπει 2 εισοδήματα να μπαίνουν στο σπίτι μας στη Σαουδική που σημαίνει ότι θα εργάζομαι κι εγώ (αυτό αδυνατώ να το φανταστώ) και ότι στον χώρο της δουλειάς μου υπάρχουν μικρά παιδιά (χμ!). Βλέπει ότι μένουμε σε πολυκατοικία στην αρχή αλλά ίσως μετά πάρουμε σπίτι μέσα στο campus. Λέει ότι οι ανησυχίες μου για απομόνωση είναι αβάσιμες γιατί βλέπει γύρω μας πολύ κόσμο και μάλιστα θα με συμβούλευε να μείνω μακριά από φίλους και να επικεντρωθώ περισσότερο στην οικογένεια μου (και αυτό πάλι δεν μπορώ να το φανταστώ, εγώ να κάνω φίλες). Θα μείνουμε 3 με 7 χρόνια λέει στη Σαουδική και όταν επιστρέψουμε πίσω θα χτίσουμε το σπίτι μας το οποίο θα βρίσκεται σε ύψωμα. Βλέπει μια γυναίκα στη δουλειά μου, μεγαλύτερη από μένα από την οποία πρέπει να μείνω μακριά. Αν βγει και αυτό αλήθεια, να βρω δουλειά και να εμφανιστεί πάλι ένα άτομο να μου κάνει τη ζωή δύσκολη, ε θα πω ότι είμαι καταραμένη!

Εάν συνεχίσω να αγχώνομαι λέει θα τα βρω όλα δύσκολα, ενώ αν πιστέψω σε μένα θα τα βγάλω πέρα μια χαρά. Σίγουρα θα δυσκολευτώ στην αρχή λέει μέχρι να προσαρμοστώ αλλά πρέπει να βάλω πείσμα και να καταλάβω ότι βρίσκομαι εκεί για ένα σκοπό, για να είναι η οικογένεια μας μαζί, ενωμένη, για να μεγαλώσω τα παιδιά μου εγώ μαζί με τον άντρα μου, για να μαζέψουμε μερικά χρήματα για το μέλλον μας, για να έχουμε ένα σπίτι για τα παιδιά μας. Και επειδή διαβάζει το μυαλό μου, μου είπε να μην ανησυχώ που το σπίτι μας θα είναι ακατάστατο γιατί όταν έχεις παιδιά δεν προλαβαίνεις να καθαρίσεις και το πάτωμα είναι γεμάτο με παιχνίδια (όπως ακριβώς συμβαίνει και τώρα στο σπίτι μας). Αν σε κάποιον δεν αρέσει το σπίτι μου  μπορώ να του πω ότι μπορεί να φύγει από την πόρτα και να μην ξανάρθει. Πρέπει να ανασυνταχθώ, να βρω τις δυνάμεις μου, την αυτοπεποίθηση μου, να πεισμώσω και να πιστέψω ότι μπορώ να το κάνω, όποιες δυσκολίες και να αντιμετωπίσω. Θα επιβιώσω.

Ανησυχώ τόσο πολύ που μου κάνει κακό, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στον παρόν. Δεν είναι ότι μετακομίζουμε στην Αγγλία ή στη Νέα Ζηλανδία. Μετακομίζουμε στη Σαουδική Αραβία! Μια χώρα που μέχρι πριν ένα χρόνο αντηχούσε σαν κάτι το τρομακτικό στα αυτιά μου. Ήταν η τελευταία χώρα που θα φανταζόμουν ποτέ να επισκεφθώ πόσο μάλλον να ζήσω εκεί. Άσε που δεν δικαιούται κανένας να την επισκεφθεί εχτός εάν έχει συγγενείς εκεί που δουλεύουν. Αν ήξερα πως θα έχω το αυτοκίνητο μου ή θα μπορούσα να μπω μέσα σέ ένα ταξί ή έστω λεωφορείο με τα μωρά μου να πάμε κάπου τότε δεν θα είχα τόσο πολύ άγχος. Αυτό όμως που πρέπει να περιμένω τον Θ για να βγω απο το σπίτι μου δεν μπορώ να το φανταστώ. Νιώθω ότι η ζωή μου θα τελειώσει τώρα και θα πάω φυλακή για ένα διάστημα. Ούτε θα είναι κάπου εκεί η μαμά μου ή η μαμά του Θ για να τους αφήσω τα μωρά να πάω στην αισθητικό. Ποιά αισθητικό δηλαδή. Δεν θα μου μένει ούτε και ένα λεπτό μοναχικότητας, δεν θα μπορώ να πάω και να κάνω απολύτως τίποτα μόνη μου! Σαν να είμαι ένα μικρό παιδί. Είναι απίστευτο το πως ζουν εκεί οι γυναίκες. Γιατί σε εμένα έπρεπε να τύχει αυτό, ειδικά για μένα που η ελευθερία είναι η υπέρτατη αρετή, έπρεπε εγώ να καταλήξω να ζω στη χώρα με τους πιο πολλούς περιορισμούς στην ελευθερία. Τι είναι αυτό τώρα; Θα χρειαστώ πολύ υπομονή και αυτοκυριαρχία.

Σήμερα πήγα στον γιατρό και τελικά βρήκε πως έχω ασθματική βρογχίτιδα. Μου έδωσε ένα spray και αντιβίωση αλλά δεν θα πάρω την αντιβίωση, δεν υπάρχει λόγος ειδικά τώρα που η αρρώστια είναι προς το τέλος της. Του είπα πως το παθαίνω συχνά και μου είπε πως έχω την προδιάθεση και έτσι μόλις πιάσω το μικρόβιο εξελίσσεται έτσι. Παρατήρησα ότι το παθαίνω σε περιόδους αυξημένου άγχους όπως πχ. το έπαθα πριν παντρευτώ, πριν γεννήσω, σε περιόδους εξετάσεων και τώρα με όλα αυτά που συμβαίνουν.

Εχτές βρήκα ευκαιρία μιας και ο Π είχε πάει θαάλασσα μαζί με τους νονούς του, να πάω βόλτα στη γειτονιά μαζί με τον Γ και να την αποχαιρετήσω. Είναι μια πανέμορφη γειτονιά, με απίστευτα ηλιοβασιλέματα και ανατολές, με δέντρα, με χωράφια, ήσυχη γειτονιά αλλά και πάλι δεν κατάφερα ποτέ να την νιώσω δική μου. Δεν ξέρω τι κρατάει το μέλλον, αν θα παραμείνουμε σε αυτή τη γειτονιά ή όχι, για πόσο θα λείψουμε και όλα αυτά. Νομίζω όμως πως είναι προσωρινή.

6 μηνών

Μικρέ μου Γ σήμερα γίνεσαι 6 μηνών! Μισός χρόνος πέρασε από τότε που γεννήθηκες και έχεις ήδη αλλάξει τόσο πολύ από τότε. Έχεις μάθει πολλά πράγματα και εξοικοιώθηκες με το περιβάλλον σου. Είναι λες και μέχρι τώρα ντρεπόσουν, κρατούσες μια επιφυλακτικότητα απέναντι μας και προσπαθούσες να βοληδοσκοπήσεις την κατάσταση αλλά τώρα ένιωσες άνετα και ξεδίπλωσες την προσωπικότητα σου!

Στους 6 μήνες έχεις αποκτήσει ένα πρόγραμμα διατροφής και σε αυτό συνέβαλε η επιστροφή μου στη δουλειά. Το πρωί θα θηλάσεις και εγώ θα φύγω για τη δουλειά. Στη συνέχεια θα φας το φρούτο σου και μετά το μεσημεριανό σου που είναι συνήθως κοτόπουλο ή βοδινό με λαχανικά ή σκετα λαχανικά με πατάτα. Όταν επιστρέψω από τη δουλειά θηλάζεις πάλι ενώ πιο μετά θα φας φρουτόκρεμα και πριν πας για ύπνο θα πίεις ξανά γάλα. Τελικά δεν πιάνεις το μπιμπερο, αποφάσισες ότι δεν το θέλεις έτσι δεν πίνεις καθόλου γάλα όσο εγώ λείπω. Ξυπνάς ακόμα 2 περίπου φορές για γάλα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Συνήθως πας για ύπνο στις 11 ή στις 12 και αυτό μετά από πολλές περιπέτειες και ίσως κλάμα. Έχεις ακόμα πρόβλημα στο ρέψιμο αν και βελτιώθηκε αρκετά όπως και το πρόβλημα με τους εμετούς. Το πρωί ξυπνάς σχετικά νωρίς γύρω στις 8 ή 9 και κατά τη διάρκεια της ημέρας κάνεις μικρούς ύπνους χωρίς κάποιο πρόγραμμα. Όταν κουραστείς γίνεσαι πολύ γκρινιάρης και πρέπει επιγόντως να πας για ύπνο. Το απαιτείς δηλαδή.

Έχει αρχίσει να φαίνεται η προσωπικότητα σου και τελικά είσαι κι εσύ ένα μικρό ζιζάνιο. Δεν κάθεσαι ήσυχος λεπτό. Δεν ξέρω αν είσαι high needs baby, αλλά αν είσαι, είσαι σε πιο χαλαρό βαθμό από τον αδερφό σου ο οποίος ήταν ένα σκαλί πιο έντονος αλλά και πάλι μην νομίσεις ότι είσαι ήσυχος! Ούτε λόγος! Σου αρέσει πολύ να κάθεσαι στον παιχνιδότοπο του Π, να παίζεις με το τραπεζάκι που έχει διάφορα κουμπάκια που παίζουν μουσική (ήταν αγαπημενό του Π επίσης) και να μπαίνεις μέσα στο παιχνίδι που σε αφήνει να χοροπηδάς πάνω κάτω. Έχεις πολύ ζωντανή προσωπικότητα και είσαι κι εσύ έντονος σαν τον αδερφό σου μόνο που νομίζω είσαι πιο χαρούμενος. Σου αρέσει πολύ να γελάς με την πρώτη ευκαιρία, είσαι πολύ χαχανούλης, το ψάχνεις το γέλιο. Αγαπάς πάρα πολύ τον αδερφό σου και γελάς πάρα πολύ με τα παιχνίδια του. Σου αρέσει ιδιαίτερα όταν τρέχει στον καναπέ και σκας στα γέλια. Γελάς πολύ όταν κρατάει κάποιο αντικείμενο και το ανεμίζει όπως μια σακούλα ή μια κουβέρτα. Δηλαδή σου αρέσουν τα ίδια πράγματα που αρέσουν και στον Π. Η κίνηση κυρίως. Αχ τι έχω να τραβήξω και από τους δύο σας!

Τώρα πιάνεις τα πάντα! Οτιδήποτε κρατώ στα χέρια μου προσπαθείς να μου το πιάσεις. Μέχρι φρούτο μου έχεις τραβήξει και το έχεις βάλει στο στόμα σου. Είσαι ένας μικρός αρπάχτρας, τα χεράκια σου είναι μονίμως στον αέρα προσπαθόντας να πιάσουν κάτι. Νομίζω ότι έχεις φαγούρα στα ούλη γιατί βάζεις τα πάντα στο στόμα σου.

Φοράς ρούχα 12-18. Φοράς και 9-12 αλλά είναι τελείως τσίτα πάνω σου. Αυτές τις μέρες πρέπει να πάμε στην παιδίατρο για το καθιερωμένο τσεκαπ σου για να σε μετρήσουμε, έτσι θα ξέρω πόσα κιλά και ύψος είσαι.

Ακριβώς όπως και στον αδερφό σου, έτσι και σε σένα αρέσει πολύ να βγαίνεις βόλτες. Όταν είμαστε έξω είσαι ήσυχος και κοιτάζεις παρατηρητικά τα πάντα, ρουφάς τις πληροφορίες και κοιτάς εκστασιασμένος! Έχεις ξεπεράσει κάπως τον φόβο των αγνώστων και σου αρέσει να γνωρίζεις νέα πρόσωπα αλλά δεν ανέχεσαι να σε κρατάει κάποιος για πολύ ώρα και αρχίζεις να με ψάχνεις με το βλέμμα σου και να γίνεσαι ανήσυχος. Επίσης όπως και για τον αδερφό σου έτσι και για σένα είμαι το αγαπημένο πρόσωπο στον κόσμο. Και οι δύο σας όποτε λείπω και είστε με κάποιον άλλον είστε ήσυχοι αλλά μόλις εμφανιστώ εγώ στο προσκήνιο τότε αρχίζεται να βγάζεται πάνω μου οποία απωθημένα έχετε! Κλάματα, ιδιοτροπίες, ανάγκες και θέλετε πολλή σωματική επαφή μαζί μου.

Γενικώς η πιο σοβαρή εξέλιξη του μήνα είναι ότι έχεις αρχίσει να δείχνεις τον χαρακτήρα σου και τι σου είναι το dna! Μοιάζεις πολύ με τον αδερφό σου! Ο οποίος να σημειώσω ότι δεν σου δίνει και πολύ σημασία μικρέ μου. Σε ψιλοβαριέται και μόνο εκεί που πιστεύει ότι θα κάνεις κάτι συναρπαστικό μπορεί να σου δώσει λίγη σημασία. Όπως μια μέρα που σε έβαλα να περπατήσεις κρατώντας σε και ο Π άρχισε να φωνάζει από τη χαρά του και να με προτρέπει να σε αφήσω να περπατήσεις μόνος σου! Του είπα ότι δεν μπορείς γιατί είσαι μικρός και φώναζε ότι μπορείς και ότι δεν είσαι μικρός! Μια αλλη μέρα κυλούσε κάτι αυτοκινητάκια πάνω στα χεράκια και στα ποδαράκια σου και μετά σου έδινε να τα πιάσεις για να τα ξαναπιάσει πίσω αμέσως. Αυτό ήταν το πρώτο σας παιχνίδι μαζί και αμέσως μετά ο Π σου είπε να πάτε να παίξετε! Είμαι σίγουρη ότι αυτό είναι πολύ κοντά. Έχω μια διαίσθηση ότι εσείς οι δύο θα γίνεται τα καλύτερα φιλαράκια. Εσύ θα τον θαυμάζεις και ο Π θα είναι ο αρχηγός που τόσο πολύ του αρέσει. Θα πρέπει να υποστείς την αυταρχικότητα του όμως και να ξέρεις ότι δεν θα σε αφήνει να παίζεις με ότι θέλεις αλλά θα σου δίνει τα παιχνίδια που θέλει ο ίδιος, μάλλον αυτά που δεν θέλει και βάζει σε δεύτερη μοίρα. Αλλά σε αγαπάει, το ξέρω.

Αυτά μικρέ! Θέλω συνέχεια να σε ζουλάω παντού γιατί είσαι τόσο μαλακός και παχουλός. Στις καλές στιγμές εύχομαι να είσαι για πάντα έτσι ζουληχτός αλλά στις κακές στιγμές εύχομαι να μεγαλώσεις γρήγορα. Όπως και να χει σ' αγαπώ.